Termin trądzik pochodzi od greckiego słowa acne oznaczającego skórny wykwit, wybuch. To najpopularniejsza choroba skóry występująca w kilku odmianach:
- trądzik chlorowy - powstający w wyniku wystawienia skóry na działanie silnie działających dioksyn (rodzaj związków chemicznych)
- trądzik niemowlęcy - pojawiający się u niemowląt, których gruczoły łojowe produkują zbyt wiele wydzieliny, czynnikiem mającym wpływ na rozwój jest również stosowanie nieodpowiednich kosmetyków do pielęgnacji dziecięcej skóry (zawierających glikole, silikony i parafiny).
- trądzik różowaty - objawiający się występowaniem rumieni, grudek i krost w środkowej części twarzy, czyli na czole, nosie i policzkach. Przy trądziku różowatym charakterystyczne jest łatwe czerwienienie się pojawiające się pod wpływem emocji, wiatru czy zmian temperatury oraz trądzik młodzieńczy. Wpływ na rozwój trądziku ma pasożyt skóry – nurzeniec, żyjący w porach skórnych gdzie żywi się łojem i keratyną. Jego wydaliny podrażniają tkankę, wywołując miejscowe zapalenia skóry. Łacińska nazwa przypadłości to acne rosacea.
- trądzik młodzieńczy jest jedną z najczęściej spotykanych odmian trądziku (występuje u ponad 80 % młodzieży w okresie dojrzewania) charakteryzującą się powstawaniem na skórze lub pod nią małych bądź dużych, miękkich, wrażliwych bądź twardych, czerwonych, ropnych bądź czarnych wykwitów. Zazwyczaj pojawia się na twarzy, szyi, ramionach, plecach, klatce piersiowe,j ponieważ w tych miejscach występowanie gruczołów łojowych jest najliczniejsze. Przypadłość ta dotyka zarówno mężczyzn jak i kobiety, jednak u tych pierwszych przybiera on zazwyczaj cięższą postać. Wbrew nazwie nie występuje tylko u młodzieży, lecz często jest problemem osób, które już przekroczyły 20 rok życia. W kręgach medycznych trądzik młodzieńczy znany jest pod nazwą acne vulgaris
Dodaj nową odpowiedź